Bu son yazım sevdiğim.

Hala sevdiğim diyorum çünkü hala seviyorum.
Sen nefret ettirmeye çalışsanda,
Sen damarıma basarak kötü söz söyletmeye çalışsanda,
Sen ters konuşarak uzaklaştırmaya çalışsanda,
Sen soğuk konuşarak soğutmaya çalışsanda seviyorum.

Ama bitti işte.
Bana dürüst olmadığın için bitti,
Bana inanmadığın için bitti,
Bana güvenmediğin için bitti,
“Bitti dedim” dediğin için bitti.
İlişkimiz bitmemiş olsa bile,
Her kelimenin harfinde bir umut aramış olsam bile,
Sana her ulaşmaya çalışımda ördüğün o duvara çarpsam bile,
Umut etmiştim.

Ayrılığın sebebini 1 ay önceki söze bağlaman,
Sana 3 aydır benden uzaklaşıyorsun dememe rağmen oralı bile olmamaman,
Mesajlarıma, aramalarıma cevap bile vermemiş olman,
O yere göğe sığdıramadığın sevginin iki kelimeye endekslenmesi,
Sadece bahaneden ibaret sevdiğim.
İkna edemedin beni.

Ayrılığın da aşka dair olduğu masalı bana göre değil.
Bittiyse bitsin ama değmesi gerek.

Neye değdi bu ayrılık?
Ne yaptım da gömebildin beni?

Ben seni sevmekten başka birşey yapmadım.

Bittiyse bitti be sevdiğim,
En azından bu sevginin hakettiği gibi bitseydi.
Eften püften bir sebeple çıkmasaydın karşıma.

Çok yaralayıcıymış.
Pehhh.

“Bana inanmıyor musun?” sorusuna bir cevap vermeyen insana ne denir?
– Tabi aşkım haklısın mı denir yoksa yolun açık olsun mu?
Aynı durumda ben olsaydım ve seni aldatmakla itham etseydim ne derdin?

Bırak bu bahaneleri?
Bana dürüst ol, canımı al.

Canımı aldın ama dürüst olmadın sevdiğim.

İnşallah bana çektirdiklerini sana şektirmezler sevdiğim.

Benim sevdiğim kadınla adın aynı olabilir ama o sen değilsin.

Bir cevap yazın