Aşkımdan öncesi boşluk.
Aşkımla geçen kısacık bir 4 yıl.
26.04.2017 itibarı ile ölüm ilamım.

Yazmaya çalışıyorum çaresizce.
Ne kafamı toparlayabiliyorum, ne de kendimi.
Bu durumda kelimelerde çaresizce ve anlamsızca çıkıyor elimden.
Şiirsel değil.
Edebi hiç değil.
Felsefe yok.
Sadece sevgimin ifadesi.
Ucunda ölüm yok demesin kimse,
ben zaten ölüyüm.

Dürüslüğünden,
Sevgisinden,
Sadakatinden zerre şüphe etmediğim kişi,
Sevdiğim,
Sol yanım,
Aşkım,
Kadınım,
Karım tarafından vuruldum.

Beni birazcık sevdiysen ki burda geçmiş zaman kullandı,
Zarar görmemi istemiyorsan arama, mesaj yazma dedi.

Aramalarımdan, mesajlarımdan zarar göreceksen biriciğim,
Aramam da, yazmam da.

Sen yeter ki zarar görme.

Ben hergün ölür,
her an yanarım.

Sen yeter ki iste.